آهنگ رفیق صمیمی عشق قدیمی میلاد جهانبخش_شاعر زرتشت اندیشه

من مثل امواج که می‌خورد بر صخره‌های ساحل
تو نشسته‌ای بی‌خیال کنار ساحل
می‌بینی مرگ امواج چو قاتل
هی دارم هر شب می‌بارم
به یاد اینکه رفیق صمیمیم بودی تو لعنتی
اون بهت پا داد تو چه جور قبول کردی
تو ببین آخرش چقدر نامردی
من که تو رو تنها رفیقم می‌دونستم
و تو رو مثل برادرم من می‌دونستمو
هی نعلت به تو عشقم عین خیالت نیست ما را انگار
من دارم می‌بارم هر شب با دردام
هنوزم خاطرات یادمه نعلتی
می‌دونی میلاد این روزا بدجوری داغونه
تو هم برو بخند هی بخند الکی
منم می‌خندم و لبخندای الکی رو نشون میدم
کسی نمی‌دونه ته دل من داره چی می‌گذره عجب داغی گذاشتی رو دلم
الهی خیر نبینی عزیز من
اونی که الان باهاته تنها رفیق صمیمیمه
من می‌بارم هر روز به یاد تو ای
شاید یادت نیاد خیلی یادت برم آروم
من که خیلی دوست داشتم واسه تو کم نه نذاشتم
امروز بدجور داغونم رفیقم رفت من بارونم
ای می‌بارم ای خدا ابر پربارشمو
امروز عروسی رفیقمو با عشق قدیمیمه
ای می‌بارم و می‌بارم پشت هم