کلیپ حسنی نگو بلا بگو / شعر کودکانه قدیمی و نوستالژی

توی ده شلمرود،

حسنی تک و تنها بود.

حسنی نگو، بلا بگو،

تنبل تنبلا بگو،

موی بلند، روی سیاه،

ناخن دراز، واه واه واه.

نه فلفلی، نه قلقلی، نه مرغ زرد کاکلی،

هیچکس باهاش رفیق نبود.

تنها روی سه پایه، نشسته بود تو سایه.



باباش می گفت:

– حسنی میای بریم حموم؟

– نه نمیام، نه نمیام

– سرتو می خوای اصلاح کنی؟

– نه نمی خوام، نه نمی خوام