عماد خراسانی - امروز چه زیبا و دلارا شده بودی

امروز چه زیبا و دل آرا شده بودی گمگشته ی ما بودی و پیدا شده بودی
شمشاد جوان بودی و نیلوفر شاداب شور و شرر و شوق و تمنا شده بودی
زان لحن دل انگیز و در آن جامه ی گلگون هم آفت و هم راحت دلها شده بودی
با آن نگه گرم و بدان چشم سیه مست میخانهء صد چون من شیدا شده بودی

خیام, مرا خواندی و غافل که خود از لطف شعر و غزل حافظ و ملا شده بودی
همواره رخت داشت تماشا ولی امروز یک سرو و دو صد باغ تماشا شده بودی
گفتم که نگه دارم از آن چشم سیه , دل غافل که تو صد قافله یغما شده بودی
پا تا به سرت در پی دزدیدن دل بود هر چند سراپا همه حاشا شده بودی
دیوانه کن و مست کن و رهزن و عیار وانگاه نصیحت گر دلها شده بودی
بس آنچه نوشتم ز تو , یا باز بگویم شعر و گل و هنگامه و غوغا شده بودی
منظور نه گر بردن دل بود ز رندان؟ ای ماه چرا این همه زیبا شده بودی
چون شعر "عماد" از غم تنهایی و حرمان جانسوز و دل افروز و فریبا شده بودی